Nolabaiteko eguberri suetena gaindituta, astintzen hasiak dira Nafarroako bazterrak berriz ere. Norbaitek pentsatu bazuen egonkortasun eza atzean geldituko zela, makur zebilen. Barzinaren gobernuak ez du orekarik lortu eta ez dirudi erraz lortuko duenik.

Hasteko, egoera sozioekonomikoaren aurretik, murrizketak eta bestelako astakeriak baino ez ditu agendan, eta oso gaizki eramaten ari dira krisiaren kudeaketa, dietak eta antzeko auziek higadura handia ekarri dietelarik. Ez dago lidergorik, betiko mezuen errepikapena baizik.

Bestalde, PSOEren gaitz bipolarra gero eta ikusgarriagoa da. Gobernuan eta oposaketan une berean egon nahi dute PSOEkoek, bi erreferentziak batera galtzeko arriskuari nekez ihes eginen diotelarik. Orain, estatu mailan, oposizioan dago PSOE eta ezeroso bilakatzen zaie Nafarroan UPNren eskutik jarraitzea. Baina, Robertico lehendakariordea da, PSOEko beste kide asko poltronetan eserita daude eta ederki dakite UPNrekiko ituna hautsiz gero, eserleku, dieta eta soldata horiek laster desagertuko zirela.

Partido Popularra ere oposizioan dago, nahiz eta UPNrekin batera joan diren espainiar korteetarako hauteskundeetara. Rajoy La Moncloan egonda, indarturik agertzen da Cerveraren alderdia, baina nahaspiloan sarturik dago, gobernuan dagoen alderdi baten laguna eta bestaren arerioa izanik, zaila baita profil argia eskaintzea.

Gauzak honela, UPN, PSOE eta PP hamaika lotura eta kontrakotasunetan korapilatuta agertzen dira, eredu ideo-politiko nagusietan ados daudelarik. Eta hauxe da, hain zuzen, gainbehera doana Nafarroan 1512ko konkistaren 500. urteurrena betetzen den honetan.